
مورخ 1400.8.17 سیر مطالعاتی کتاب همرزمان حسین(علیه السلام) ویژه معاونین و کار در حوزه علمیه باقرالعلوم علیه السلام در دفتر کار ایشان برگزار شد.
در این نشست نرگس صفیاری مدرس حوزه به عنوان استاد جلسه با توجه به اشراف کامل به کتاب در مورد مضمون و محتویات آن برای کارمندان حوزه سخنرانی کرد و ده فصل کتاب را به طور خلاصه شرح داد سپس سوالاتی را از مضمون کتاب برای کارمندان حوزه مطرح وآنها را به اشتراک گذاشت.
استاد صفیاری در بخشی از سخنان خود اینگونه بیان کرد:
متأسفانه برداشت غالب از سیرهی امامانِ پس از اباعبدالله علیهالسلام اینست که ایشان بهلحاظ اجتماعی و سیاسی، شخصیتهایی –نعوذبالله- منفعل و سازشکار و گوشهگیر بودهاند که حداکثر فعالیتشان این بوده که بنشینند در مسجدالنبی(ص) و به تبیین معارف قرآن و عقاید دین برای مردم و تشنگان معارف الهی بپردازند! تاریخ و سیرهی سیاسی ائمه معصوم برای ما اینچنین معرفی شده و هیچ تحلیل جامع و واقعبینانهای از حیات سیاسی و سیرهی مبارزاتی ایشان نداریم.
کتاب «همرزمان حسین علیهالسلام» درواقع در پاسخی مبسوط و علمی به این اشتباه بزرگ تاریخی است. آیتالله خامنهای در این کتاب، بهمثابه یک پژوهشگرِ صاحبنظر تاریخ اسلام، با بهرهگیریِ مجتهدانه از ظرافتهای تاریخی تبیین میکند که نهتنها آن انگارهی کلیشهای کاملاً اشتباه است، بلکه امامان معصوم همواره در حال مبارزهی حادّ سیاسی و تشکیلاتی برای در اختیار گرفتنِ حکومت بودهاند و اساساً همین امر عامل شهادت ایشان توسط سلاطین زمانه بوده است.
بهجرأت میتوان این کتاب را در زمرهی بهترین آثاری دانست که به تحلیل کلانِ سیرهی سیاسیِ امامان معصوم علیهمالسلام و جریان امامت پرداخته و رفتارهای ایشان را در امتداد قیام اباعبدالله علیهالسلام فهم و تبیین کرده است. برای بهرهمندیِ بهتر از این کتاب، پیشنهاد میشود که پس از کتاب پیشوای صادق مطالعه شود.”
“کتاب همرزمان حسین “علیه السلام” مجموعهی ده سخنرانی مقام معظم رهبری در باب عنصر مبارزه در سیره ائمه معصومین “علیهم السلام” است که در محرم سال ۱۳۹۳ هجری قمری برابر با بهمن ۱۳۵۱ هجری شمسی که فضای اختناق و ستم شاهی و فشار و سرکوب مبارزان توسط ساواک به اوج خود رسیده بود در هیئت انصار الحسین “علیه السلام” تهران ایراد شده است.
معظم له در این سلسله سخنرانیها، درباره اهمیت شناخت صحیح امامان و توطئه دشمنان برای تحریف چهرهی مبارزاتی آنان، معنای جهاد و مقصود از مجاهدت ائمه “علیهم السلام” سخن گفتهاند.
وحدت شخصیت معصومین “علیهم السلام” در امر جهاد و حیات سیاسی امام سجاد، امام باقر، امام صادق و امام کاظم “علیهم السلام” را تحلیل کرده و با طرح “انسان ۲۵۰ ساله” مراد از آن را توضیح دادهاند. سپس به بیان حقیقت فعالیتهای سیاسی آشکار امام زادگان از قبیل زیدبن علی “علیه السلام” پرداختهاند و سپس وجه توجه ائمه “علیهم السلام” به شعرای مجاهد و برخورد سخت با علمای درباری را بیان کرده و مقصود تقیه را شرح دادهاند.”
